Η κοξάρθρωση ή εκφυλιστική νόσος της άρθρωσης του ισχίου είναι μια από τις πιο σοβαρές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος. Λόγω του μεγέθους των δομών των αρθρώσεων, ο πόνος και η ενόχληση είναι πολύ πιο έντονες από άλλες αρθρώσεις. Οι συνέπειες της παθολογίας είναι επίσης σοβαρές: εάν η καταστροφή των μικρών οστικών αρθρώσεων προκαλεί πολλές δυσάρεστες αισθήσεις, η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου χωρίς θεραπεία είναι μια άμεση πορεία προς την αναπηρία. Μόνο η σωστή θεραπεία και μερικές φορές η χειρουργική επέμβαση μπορούν να βοηθήσουν να διασφαλιστεί ότι δεν θα χαθεί η ικανότητα βάδισης.
Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου;
Κοξάρθρωση, οστεοάρθρωση, αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου είναι συνώνυμα για την ίδια παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται στη μία ή και στις δύο πλευρές της περιοχής του ισχίου. Στη σύγχρονη ιατρική, η παθολογία ονομάζεται επίσης αρθροπάθεια: παλαιότερα πίστευαν ότι οι εκφυλιστικές διεργασίες δεν χαρακτηρίζονταν από φλεγμονή, αλλά πιο λεπτομερείς μελέτες έχουν δείξει το αντίθετο. Ο προσβεβλημένος ιστός αρθρικού χόνδρου απελευθερώνει φλεγμονώδη στοιχεία (ιντερλευκίνες), επομένως η οστεοαρθρίτιδα είναι ένας άλλος σωστός όρος.
Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Προχωρά σταθερά και μετακινείται από το ένα στάδιο στο άλλο,
- Οδηγεί σε επίμονο πόνο, περιορισμένη κινητικότητα των αρθρώσεων,
- Προκαλεί παραμόρφωση των επιφανειών των οστών, μερική ή πλήρη καταστροφή του υαλώδους χόνδρου,
- Στα προχωρημένα στάδια, είναι πιο τυπικό για τους ηλικιωμένους, αλλά συχνά ξεκινά μόνο μετά την ηλικία των 40 ετών.
- Τα συμπτώματα της παθολογίας εμφανίζονται στο 70% των ατόμων άνω των 75 ετών,
- Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν τη νόσο.
Η άρθρωση είναι ένας μηχανισμός με μέρη τριβής. Λόγω της μείωσης της ποιότητας ή της ποσότητας του λιπαντικού (διααρθρικό υγρό), οι επιφάνειες επαφής φθείρονται. Μικρές ρωγμές σχηματίζονται στον χόνδρο, αργότερα καταρρέουν και σχηματίζεται κάλος αντί για υγιή ιστό. Τέτοιες αναπτύξεις εμποδίζουν το πόδι να κινηθεί κανονικά και οι λειτουργίες του χάνονται.
Αιτίες της νόσου
Η οστεοαρθρίτιδα του δεξιού ή του αριστερού ισχίου μπορεί να είναι πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής, με την πρώτη παραλλαγή να είναι χαρακτηριστική των ηλικιωμένων. Η πρωτογενής μορφή της νόσου αναπτύσσεται σε δεκαετίες και συνοδεύεται από φθορά που σχετίζεται με την ηλικία και καταστροφή του χόνδρου.
Η δευτεροπαθής κοξάρθρωση έχει άλλες αιτίες και μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε νεαρά άτομα. Σχετίζεται με αναδυόμενη φλεγμονή (λοιμώδης, αυτοάνοση), η οποία δίνει το έναυσμα για την εμφάνιση παθολογίας. Η αιτία μπορεί επίσης να είναι ένας προηγούμενος τραυματισμός του ισχίου (μώλωπας, εξάρθρωση, σπασμένο οστό). Άλλες πιθανές αιτίες της δευτερογενούς μορφής:
- Επεμβάσεις σε αυτή την ανατομική ζώνη,
- Σακχαρώδης διαβήτης και άλλες σοβαρές μεταβολικές ασθένειες,
- Ορμονικές παθήσεις
- Συγγενείς, επίκτητες μορφές καμπυλότητας και μετατόπισης των οστών,
- δυσπλασία αρθρώσεων σε ένα παιδί,
- Προεξοχή της υποδοχής του ισχίου, νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου,
- Αγγειακές παθήσεις συστηματικής φύσης, που οδηγούν σε επιδείνωση της διατροφής του χόνδρου,
- Φυματίωση των οστών, ρευματοειδής αρθροπάθεια,
- ουρική αρθρίτιδα, ασθένεια Perthes,
- Όγκοι - καλοήθεις, κακοήθεις.
Τα συμπτώματα της αρθρώσεως της άρθρωσης του ισχίου οποιασδήποτε μορφής εμφανίζονται πιο γρήγορα εάν το σώμα επηρεάζεται από παράγοντες κινδύνου:
- Συνεχές στρες, νευρικό σοκ, κατάθλιψη και άγχος,
- παχυσαρκία, ακόμη και μέτριο υπέρβαρο,
- Δυσμενής κληρονομιά
- Σωματική αδράνεια, καθιστική εργασία ή ορισμένες εργασίες με υψηλή πίεση στις αρθρώσεις,
- Υπερβολική σωματική (δύναμη) δραστηριότητα, επαγγελματικός αθλητισμός.
Συμπτώματα της νόσου
Είναι αδύνατο να μην παρατηρήσετε την αναπτυσσόμενη αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου και τα συμπτώματά της. Ακόμη και σε πρώιμο στάδιο, η ασθένεια γίνεται αισθητή και κυρίως πόνος. Ο πόνος που σχετίζεται με την αρχόμενη και προοδευτική οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου αυξάνεται καθώς η νόσος μεταβαίνει από το ένα στάδιο στο άλλο. Εμφανίζονται στην περιοχή των μηρών, ακτινοβολούν στο γόνατο, τη βουβωνική χώρα ακόμα και στην κάτω κοιλιακή χώρα. Ο πόνος συνήθως υποχωρεί μετά τον ύπνο, αλλά σε προχωρημένα στάδια μπορεί να παραμείνει μόνιμα. Ο πόνος δεν γίνεται πάντα αισθητός όταν ψηλαφάται, καθώς η βλάβη στην άρθρωση μπορεί να προέλθει από μέρη που βρίσκονται βαθιά.
Άλλα πιθανά σημάδια της νόσου:
- Ένας ήχος τριξίματος που εμφανίζεται κατά την κίνηση, μερικές φορές ακόμη και ελαφρύ,
- κουτσό, αλλαγή βάδισης,
- Βράχυνση του ποδιού στην αρθριτική πλευρά της άρθρωσης του ισχίου,
- Δυσκαμψία κίνησης, περιορισμένη περιστροφή και κίνηση του ποδιού.
Καθώς εξελίσσεται, εμφανίζονται και άλλα σημάδια παθολογίας. Έτσι, η ψηλάφηση δίνει την αίσθηση της οστικής παραμόρφωσης και την παρουσία αυξήσεων. Κατά την εξέταση, ο γιατρός ανακαλύπτει απώλεια μυών και ο ασθενής αναγκάζεται να κυκλοφορεί στην καθημερινότητά του με μπαστούνι ή δεκανίκι λόγω πόνου και αδυναμίας στα άκρα.
Γενικά, ο πόνος και άλλες κλινικές εκδηλώσεις εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το στάδιο. Τα ακόλουθα στάδια της κοξάρθρωσης διακρίνονται:
- Πρώτον. Τα συμπτώματα είναι ήπια, αλλά οι αρχικές αλλαγές μπορούν ήδη να φανούν κατά τη διάγνωση. Το αρθρικό υγρό γίνεται παχύτερο, ο όγκος του μειώνεται και η δομή του χόνδρου αλλάζει προς το τέλος του σταδίου. Εμφανίζονται μικρές ρωγμές, τις οποίες το σώμα προσπαθεί να αντιμετωπίσει σχηματίζοντας μικρούς «κάλους».
- Δεύτερος.Ο πόνος είναι ξεκάθαρα αισθητός σε αυτό το στάδιο, οι περιορισμοί στο τρίξιμο και η κίνηση είναι προφανείς. Το σύνδρομο πόνου ακτινοβολεί σε άλλα μέρη του σώματος και εξαπλώνεται σε όλο το πόδι. Η εικόνα δείχνει: λέπτυνση του χόνδρου, στένωση της απόστασης μεταξύ των οστών, διαταραχή της δομής των αρθρικών επιφανειών και μερικές φορές μετατόπιση της κεφαλής του οστού από την υποδοχή. Ο αριθμός των οστικών αναπτύξεων (οστεόφυτα) είναι αυξημένος.
- Τρίτος. Ο πόνος γίνεται αφόρητος, η ικανότητα κίνησης είναι πολύ περιορισμένη και πολλοί άνθρωποι δεν κινούνται πλέον καθόλου. Ο χόνδρος καταστρέφεται σχεδόν ολοκληρωτικά, οι μύες ατροφούν και η άρθρωση παραμορφώνεται σοβαρά. Τα οστεόφυτα των οστών μοιάζουν με αγκάθια και ερεθίζουν τις νευρικές απολήξεις.
Ποιοι κίνδυνοι και επιπλοκές υπάρχουν;
Είναι εύκολο να γίνει κατανοητό ότι εάν, στην περίπτωση μιας παθολογίας όπως η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου, τα συμπτώματα και η θεραπεία προσδιοριστούν λανθασμένα και πολύ αργά, μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία. Αφόρητος πόνος, αδυναμία περπατήματος, ανάγκη για συνεχή φροντίδα - αυτό περιμένει ένα άτομο χωρίς θεραπεία για αυτήν την ασθένεια.
Η αναπηρία λόγω βλάβης στα οστά του ισχίου εξαρτάται από τη σοβαρότητα της νόσου. Εάν είστε εντελώς ανίκανοι να εργαστείτε, θα ανατεθεί η πρώτη ομάδα. Σε τέτοιους ασθενείς, ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση - είναι η μόνη αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας σε μια τέτοια κατάσταση. Αλλά οι σύγχρονες χειρουργικές μέθοδοι ενέχουν επίσης τον κίνδυνο επιπλοκών:
- Μολυσματική λοίμωξη
- θρόμβωση, εμβολή θρόμβου,
- Σημαντική απώλεια αίματος.
Το συνολικό ποσοστό των επιπλοκών είναι μικρό - 0,5-2%, αλλά συμβαίνουν. Το πιο συνηθισμένο αποτέλεσμα είναι μια μόλυνση της πρόθεσης, η οποία στη συνέχεια πρέπει να αντικατασταθεί με νέα. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να υπάρχει αντιβιοτική θεραπεία μετά την επέμβαση.
Διαγνωστικά μέτρα για την οστεοαρθρίτιδα
Συνιστάται να ζητήσετε τη βοήθεια τραυματιολόγου, χειρουργού ή ορθοπεδικού με τα πρώτα σημάδια βλάβης στην περιοχή των μηρών. Εάν υποψιάζεστε οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου, ο γιατρός θα πραγματοποιήσει πρώτα φυσικές εξετάσεις:
- Αισθάνεται τον μηρό, εντοπίζει σημεία πόνου, οστεόφυτα των οστών,
- Εκτελεί παθητικές κινήσεις του ποδιού - κάμψη, έκταση, απαγωγή και προσαγωγή για να καθορίσει το εύρος των πιθανών κινήσεων.
Η ενόργανη διάγνωση βοηθά να γίνει πιο ακριβής διάγνωση και να συνταγογραφηθεί θεραπεία για την αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου. Κατά κανόνα, πραγματοποιείται ακτινογραφία - η φθηνότερη διαθέσιμη μέθοδος έρευνας. Συνιστάται η λήψη ακτινογραφιών με χρήση σύγχρονου εξοπλισμού ή η αντικατάστασή τους με αξονική τομογραφία, όπου η ποιότητα των εικόνων είναι σημαντικά υψηλότερη. Η αξονική τομογραφία παρέχει ολοκληρωμένες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των οστών, των χόνδρων και των επιφανειών των αρθρώσεων. Εάν απαιτείται λεπτομερής εξέταση της κατάστασης των μαλακών ιστών (για παράδειγμα, εάν τσιμπηθεί μια νευρική ρίζα), ο ειδικός θα συνταγογραφήσει μαγνητική τομογραφία.
Άλλα πιθανά διαγνωστικά μέτρα:
- υπερηχογράφημα της άρθρωσης,
- αρθροσκόπηση,
- εξέταση αίματος για ρευματοειδή παράγοντα,
- τεστ φυματίνης,
- Βιοχημική ανάλυση για ύποπτο σακχαρώδη διαβήτη, ουρική αρθρίτιδα.
Είναι πολύ σημαντικό να βρεθεί η αιτία της δευτεροπαθούς κοξάρθρωσης, γιατί χωρίς να επηρεαστεί δεν μπορεί να σταματήσει η εξέλιξη της νόσου.
Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ισχίου – φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία
Εάν τα συμπτώματα της νόσου είναι διακριτικά και το στάδιο των μη αναστρέψιμων αλλαγών δεν έχει φτάσει ακόμη, ο ασθενής επωφελείται από τη συντηρητική θεραπεία. Η φαρμακευτική θεραπεία είναι επίσης απαραίτητη εάν η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου είναι σοβαρή - ως μέρος της θεραπείας.
Πώς αντιμετωπίζετε την οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου; Υπάρχει ένα πρόγραμμα για τη φαρμακευτική διόρθωση της νόσου:
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Τα χάπια ή οι ενέσεις βοηθούν στη μείωση του πόνου και της φλεγμονής. Δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανεξέλεγκτα - η ικανότητα του χόνδρου να αναγεννάται μειώνεται και το στομάχι και τα έντερα επηρεάζονται επίσης σοβαρά από τα ΜΣΑΦ.
- Αγγειακά φάρμακα. Η θεραπεία με τέτοια κεφάλαια βοηθά στη βελτίωση της διατροφής του χόνδρου και στην προώθηση της αποκατάστασής του.
- Μυοχαλαρωτικά. Ενδείκνυται για σπαστικό μυϊκό πόνο που προκαλείται από βλάβη στην περιοχή των μηρών.
- Χονδροπροστατευτικά. Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου απαιτεί υποχρεωτική χρήση τέτοιων φαρμάκων για αρκετούς μήνες. Πρέπει επίσης να χρησιμοποιείτε ένεση σε μαθήματα, συμπεριλαμβανομένης της ένεσης στην κοιλότητα της άρθρωσης. Μια ακόμη πιο αποτελεσματική τεχνική είναι η έγχυση υαλουρονικού οξέος στην άρθρωση.
- Κορτικοστεροειδή. Σε ακραίες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται με τη μορφή ενδοαρθρικών ενέσεων. Αυτή η θεραπεία είναι απαραίτητη όταν τα συμπτώματα γίνονται αφόρητα.
Οι εξωτερικές θεραπείες (αλοιφές, τζελ) για την κόξαρθρο είναι συνήθως αναποτελεσματικές λόγω της βαθιάς διαστολής της άρθρωσης. Αλλά και φυσιοθεραπευτικές τεχνικές χρησιμοποιούνται συχνά και παρέχουν σοβαρή ανακούφιση από τον πόνο. Στην περιοχή των μηρών γίνονται UHF, θεραπεία με laser, θεραπεία μαγνητικού πεδίου, UHF και μασάζ. Η χειρωνακτική θεραπεία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η έλξη της άρθρωσης ενδείκνυται επίσης για την οστεοαρθρίτιδα.
Λαϊκές θεραπείες για την αρθροπάθεια
Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν παραδοσιακή θεραπεία για αυτήν την παθολογία, αν και η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου ανταποκρίνεται ελάχιστα σε διάφορες εξωτερικές μεθόδους. Μονωτικές κομπρέσες μπορούν να τοποθετηθούν στην πονεμένη περιοχή μόνο εάν ο πόνος είναι έντονος, αλλά είναι πιο πιθανό να είναι ενοχλητικοί. Η θεραπεία της περίπλοκης και προχωρημένης οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ισχίου γίνεται καλύτερα με από του στόματος φάρμακα:
- Ρίξτε 100 γραμμάρια ξηρού μυρωδικού φουρνάκι σε 500 ml βότκα, αφήστε το στο σκοτάδι για 10 ημέρες, πάρτε 30 σταγόνες τρεις φορές την ημέρα για να ανακουφίσετε τη φλεγμονή.
- Φτιάξτε ζελέ κάθε μέρα, εάν δεν υπάρχουν αντενδείξεις, προετοιμάστε τακτικά ζελέ - τα πιάτα δεν είναι χειρότερα από τα χονδροπροστατευτικά.
Μπορείτε να ανακουφίσετε τον πόνο με αυτή τη κομπρέσα. Πρέπει να αναμίξετε ομοιόμορφα το μέλι, τη φαρμακευτική χολή, την αμμωνία και τη γλυκερίνη, να εφαρμόσετε στην άρθρωση και να δέσετε με ένα ζεστό πανί. Αφήστε τη κομπρέσα να δράσει για 3 ώρες και μετά ξεπλύνετε.
Άλλες μέθοδοι και λειτουργίες
Για την πλήρη θεραπεία της αρθροπάθειας, είναι πολύ σημαντικό να ακολουθείτε τη σωστή διατροφή. Πρέπει να αποφεύγετε τροφές που βλάπτουν την παροχή αίματος και επηρεάζουν τη διατροφή του χόνδρου. Αυτά περιλαμβάνουν καπνιστά κρέατα, ξύδι, υπερβολικά αλατισμένα τρόφιμα, τηγανητά και τρόφιμα με συντηρητικά και τρανς λιπαρά. Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερα πιάτα με μαγνήσιο, κάλιο, ιώδιο και ασβέστιο στο μενού.
Οι θεραπευτικές ασκήσεις είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ισχίου. Καθημερινές ασκήσεις προθέρμανσης και ειδικές ασκήσεις κατά την κατάκλιση πρέπει να εκτελούνται από όλους τους ασθενείς. Για παράδειγμα, πρέπει να σηκώσετε αργά το πόδι σας και να το κρατήσετε πάνω από το έδαφος για μερικά δευτερόλεπτα. Είναι σημαντικό να αποφεύγετε τις ξαφνικές κινήσεις και να αποφεύγετε το μακρύ και γρήγορο περπάτημα - στην περίπτωση της κοξάρθρωσης, αυτό μόνο θα επιταχύνει την εξέλιξη της νόσου. Για να ανακουφίσετε την άρθρωση, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα μπαστούνι ή πατερίτσες. ένας ορθοπεδικός μπορεί επίσης να συστήσει ειδικές ορθώσεις για να διευκολύνει την καταπόνηση.
Η θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του ισχίου στο τρίτο και τελευταίο στάδιο πραγματοποιείται μόνο με τη βοήθεια χειρουργικής επέμβασης. άλλες μέθοδοι είναι αναποτελεσματικές. Στο 95% των περιπτώσεων η επέμβαση είναι επιτυχής και οι κινήσεις των ποδιών αποκαθίστανται πλήρως. Αλλά οι προθέσεις δεν διαρκούν για πάντα. η διάρκεια ζωής τους είναι έως και 20 χρόνια, επομένως η χειρουργική επέμβαση είναι η τελευταία λύση. Με την ενδοπροσθετική, η δική σας άρθρωση αντικαθίσταται από τεχνητή και δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ισχίου.
Πρόληψη της κοξάρθρωσης
Για να μην πραγματοποιήσετε πολύπλοκη θεραπεία της παθολογίας και να μην υποφέρετε από πόνο, είναι σημαντικό να αρχίσετε να λαμβάνετε προληπτικά μέτρα σε νεαρή ηλικία. Η πρόληψη της κοξάρθρωσης είναι ιδιαίτερα σημαντική για όσους εκτίθενται σε παράγοντες κινδύνου.
Για να μην υποφέρει η κυκλοφορία του αίματος στον χόνδρο, θα πρέπει:
- Ακολουθήστε μια δίαιτα που περιλαμβάνει φυτικές τροφές, επαρκή ποσότητα άπαχου κρέατος, τυρί κότατζ, ζελέ, γαλακτοκομικά προϊόντα που έχουν υποστεί ζύμωση κ.λπ.
- Σταματήστε το κάπνισμα, μην κάνετε κατάχρηση αλκοόλ,
- Εάν εργάζεστε καθιστοί, ζεσταίνετε τακτικά, κάνετε απλές ασκήσεις,
- Εγκαταλείψτε τον καθιστικό τρόπο ζωής σας και αντ' αυτού ασχοληθείτε με το σκι, το κολύμπι και άλλες αερόβιες ασκήσεις χαμηλής έντασης.
Για να αποτρέψετε ένα άτομο να υποφέρει από αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου, πρέπει να ελέγξετε το σωματικό βάρος, να αποτρέψετε την παχυσαρκία και ακόμη και την εμφάνιση 5-10 επιπλέον κιλών - αυτό αυξάνει σημαντικά το φορτίο στην περιοχή του μηρού. Η Coxarthrosis μπορεί να προληφθεί μόνο με μια ολιστική προσέγγιση και έναν υγιεινό τρόπο ζωής!